Kibice Wisły Kraków przejechali z Wisły do Krakowa przez Zaolzie. Losy naszego regionu przecinają się z dwoma legendami „Białej Gwiazdy”

Wisła Kraków została założona w 1906 roku. Chociaż dokładny dzień nie jest znany historykom, to w środowisku kibiców przyjęła się data 19 czerwca, który obchodzony jest jako Dzień Wiślaka. Z tej okazji od kilku lat grupa fanów małopolskiej drużyny pokonuje na rowerach trasę o długości 190,6 km z beskidzkiej Wisły do Krakowa. W tym roku biegła ona także przez Zaolzie. Co ciekawe, region ten ma historyczne związki z „Białą Gwiazdą”.

190,6 kilometrów na 120-lecie

– Świętujemy 120-lecie naszego wielosekcyjnego klubu sportowego. Nasze wyprawy rowerowe, które organizujemy już od trzech lat, odwołują się do sekcji kolarskiej, której początki sięgają schyłku lat 40. XX wieku. Kolarze Wisły działali przez kilkanaście lat – mówi „Zwrotowi” Jakub Zalotyński, uczestnik wyprawy z Wisły do Krakowa i historyk ze stowarzyszenia Historia Wisły.

W poprzednich trzech latach kolarze z nieformalnej Wiślackiej Grupy Rowerowej spotykali się w Wiśle w dość smutnych nastrojach – Wisła Kraków bowiem w poprzednich sezonach grała na zapleczu polskiej Ekstraklasy. Tym razem amatorom kolarstwa z Krakowa humory dopisywały, bowiem kilka tygodni temu ich klub, 13-krotny Mistrz Polski, świętował powrót do najwyższej klasy rozgrywkowej.

– Jesteśmy pasjonatami kolarstwa, każda nasza wyprawa to dla nas przyjemność. Owszem, awans świętowaliśmy hucznie, ale radość z tego powodu jest tylko dodatkiem do naszego entuzjazmu – zaznacza Zalotyński.

Tegoroczna trasa, podobnie jak w poprzednich latach, przebiegała przez Śląsk Cieszyński. Z Wisły kolarze jechali do Ustronia i do Cieszyna, a potem – po raz pierwszy w trzyletniej historii rajdów – na Zaolzie. Kibice przejechali przez Czeski Cieszyn do Karwiny i w stronę granicy z Polską w Kaczycach. I chociaż przebieg podróży – jak przyznaje Zalotyński – nie był tym inspirowany, to losy dwóch niezwykle ważnych postaci dla krakowskiego klubu przecinają się z terenami dawnego Księstwa Cieszyńskiego.

Tadeusz Łopuszański i gimnazjum w Orłowej

Tadeusz Łopuszański to pierwszy historyczny prezes Towarzystwa Sportowego Wisła i jeden z założycieli klubu. Z wykształcenia był pedagogiem. Był reformatorem polskiego przedwojennego szkolnictwa, a także ministrem wyznań religijnych i oświecenia publicznego w latach 1919-1920.

W centrum zainteresowań Łopuszańskiego znajdowało się szkolnictwo ludowe. W 1909 roku został członkiem zarządu Towarzystwa Szkoły Ludowej. W monografii „Premierzy i ministrowie Rzeczypospolitej Polskiej 1918-1939”, opracowanej pod redakcją naukową profesorów Zbigniewa Girzyńskiego, Jarosława Kłaczkowa i Wojciecha Piaska z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, czytamy:

„Powierzono mu referat i inspekcję wszystkich szkół średnich. Kierował gimnazjami i seminariami nauczycielskimi w Białej, Orłowej na Śląsku Cieszyńskim oraz Krakowie. Organizował szkoły na Śląsku Cieszyńskim”

Henryk Reyman walczył pod Skoczowem

Legendą krakowskiego klubu jest Henryk Reyman. To napastnik, który w latach 1914-1933 wystąpił w 149 meczach „Białej Gwiazdy” i strzelił w nich 128 goli. Jego imię nosi stadion Wisły Kraków.

Reyman był także polskim patriotą, podpułkownikiem Wojska Polskiego czterokrotnie odznaczonym za czyny bojowe Krzyżem Walecznych. W 1919 roku należał do 11 pułku piechoty, który końcem stycznia został skierowany do wsparcia sił generała Franciszka Latinika walczącym w wojnie polsko-czechosłowackiej.

Jak informuje portal Historia Wisły, Reyman walczył w okolicach Skoczowa, Karwiny i Jabłonkowa. Podczas konfliktu wojska zostały wyparte z Bogumina, Karwiny oraz Cieszyna, a ofensywa czechosłowacka została zatrzymana dopiero w bitwie pod Skoczowem toczącej się w dniach 29-30 stycznia 1919 roku.