Dopóki się miarka nie przebierze

Z Trzyńca. U nas w hutach coraz gorzej. Poprawiło nam się z lepszego na gorsze. Obecnie zerwano nam na zarobkach tak dalece, że niepodobna utrzymać familię.

Co dawniej zarobił np. grzebacz 1 złr. 30 ct. do 1 złr. 50 ct., to teraz otrzyma zaledwie 82 ct. na szychtę, a inni robotnicy zarobią jeszcze mniej. Jak tu człowiek może żyć za te pieniądze? Alboż czy podobna za tak niski zarobek utrzymać żonę i siedmioro dzieci?

A tu trzeba płacić jeszcze opał i mieszkanie z własnej kieszeni. Mieszkania przy Trzyńcu są ogromnie drogie i lada dziura niepodobna nawet do mieszkania kosztuje przynajmniej 30 złr. rocznie. Tak samo żywność jest u nas droższa aniżeli gdzie indziej.

My, robotnicy, znajdujemy się w pożałowania godnem położeniu. Zarobki niskie nie pozwalają nam ani na utrzymanie familii i bardzo często człowiek nie jest w stanie krawca lub szewca zapłacić.

Straszny ten ucisk trwać będzie tak długo, dopóki się miarka nie przebierze. Ale potem niechaj wie wszystek lud, że nie my, robotnicy, jesteśmy winni strajkom, ale sami panowie przełożeni.

(Korespondencye. „Głos Ludu Ślązkiego”, Frysztat, 5 marca 1898)