WISŁA / Wystawę w plenerze poświęconą sylwetce majora Adolfa Pilcha (1914–2000), cichociemnego pochodzącego z Wisły, można oglądać aż do jesieni przed Domem Zdrojowym na Placu Bogumiła Hoffa w Wiśle.

    Wystawa jest częścią uroczystości mających na celu bardziej szczegółowe przybliżenie sylwetki tego wybitnego wiślanina, których inauguracja odbyła się w niedzielę 23 maja. W ramach wydarzenia miało miejsce nabożeństwo wspomnieniowe oraz otwarcie wspomnianej wystawy.

    Poza tym zaplanowano odsłonięcie kamienia pamięci przy ulicy Kozińce 18 oraz prelekcję historyczną w Miejskiej Bibliotece Publicznej im. Jana Śniegonia, które ze względu na pandemię przesunięto na 15 sierpnia.

    Dzieciństwo i edukacja

    Adolf Pilch urodził się 22 maja 1914 roku w wielodzietnej rodzinie Jana i Zuzanny Pilchów w Wiśle. Był ósmym, a zarazem najmłodszym synem, oprócz braci miał dwie siostry. Rodzina posiadała dom i gospodarstwo na Kozińcach na tzw. Siglańskiej Łące. Ojciec był rolnikiem i cieślą. Udzielał się społecznie jako członek Wydziału Gminnego, Miejscowej Rady Szkolnej i prezbiter zboru ewangelickiego.

    Matka zajmowała się domem i gospodarstwem. Po wybuchu I wojny światowej ojciec został powołany do wojska.

    Mając 6 lat, Adolf Pilch rozpoczął naukę w szkole ludowej (powszechnej) w Wiśle Głębcach. Później kontynuował edukację w polskim gimnazjum w Cieszynie. W tym okresie wspierał go starszy brat Paweł, absolwent Polskiego Gimnazjum w Orłowej, z zawodu geodeta.

    Znaczący wpływ na Adolfa miał także jego wuj Michał Cieślar, kierownik Szkoły Powszechnej nr 1 w Wiśle, wielce zasłużony dla społeczności wiślańskiej, który w obozie koncentracyjnym w 1940 roku.

    W 1932 roku Adolf Pilch podjął naukę w Państwowej Szkole Budowlanej w Warszawie. Edukację zakończył w 1935 roku uzyskując tytuł technika budowlanego.

    Po wybuchu II wojny światowej przedostał się do Francji, a następnie do Wielkiej Brytanii. W 1943 roku wylądował na spadochronie w okupowanej Polsce i jako cichociemny dowodził oddziałami partyzanckimi, biorąc udział w wielu potyczkach i bitwach, w zdecydowanej większości zwycięskich. Niekiedy był zmuszony walczyć również przeciw Rosjanom.

    Wybranka jego serca

    Tuż po po wojnie opuścił Polskę i osiadł w Wielkiej Brytanii, gdzie ożenił się ze swoją polską dziewczyną Ewą, którą poznał jeszcze przed wojną. Ewa pochodziła z Wędryni.

    W czasie wojny współpracowała z wywiadem Armii Krajowej (grupa wiedeńska „Stragan“) obejmującym swoim zasięgiem m. in. tereny Austrii oraz Protektoratu Czech i Moraw. W kwietniu 1943 roku została aresztowana w Wiedniu i skazana na karę śmierci. Ostatecznie wyrok ten zamieniono na 8 lat ciężkiego więzienia.

    Na początku kwietnia 1945 roku wyszła na wolność i wróciła w rodzinne strony. Później wyjechała do Anglii na zaproszenie Adolfa Pilcha. Ślub wzięli w 1948 roku. Mieli troje dzieci – Annę, Adama i Irenę. Wszyscy zdobyli wyższe wykształcenie.

    Żeby zachować pamięć o cichociemnych

    W Wielkiej Brytanii major Adolf Pilch angażował się w działania, których celem było zachowanie pamięci o cichociemnych oraz żołnierzach walczących na Kresach i w Powstaniu Warszawskim.

    W latach 1963–1977 brał udział w audycjach Radia Wolna Europa. W 1992 roku napisał wspomnienia pt. Partyzanci trzech puszcz, które zostało wyróżnione Nagrodą Jerzego Łojka. Publikował różne artykuły, udzielał wywiadów.

    Był współzałożycielem Koła Cichociemnych w Wielkiej Brytanii, w którym w latach 1955–1973 pełnił obowiązki prezesa. Od 1978 do 1991 roku przewodniczył Oddziałowi Londyńskiemu Byłych Żołnierzy Armii Krajowej oraz pełnił funkcję wiceprezesa Zarządu Głównego tej organizacji. Był członkiem kapituły Krzyża Armii Krajowej oraz Rady Studium Polski Podziemnej.  

    Adolf Pilch zmarł w styczniu 2000 roku w Londynie, jego żona Ewa opuściła ten świat dwa lata później.

    Wiersz Henryka Jasiczka

    Wśród spuścizny po majorze Pilchu znaleziono również wiersz zaolziańskiego poety Henryka Jasiczka pt. „Odejdę…”:

    (…) Odejdę jak ten obłok

    zagubiony w błękicie,

    jak ta smuga gasnąca 

    na beskidzkim szczycie.

    (…) Odejdę jak cień ptaka,

    co mu się niebo przyśniło,

    odejdę tak po prostu,

    jakby mnie nigdy nie było.

    (gam)

    Tagi: , , ,

      Komentarze


      Czytaj również


      Dlaczego św. Michoł swaczyne pokichoł?
      wrzesień292022

      Dlaczego św. Michoł swaczyne pokichoł?

      Rozpoczął się remont Studni Trzech Braci
      wrzesień292022

      Rozpoczął się remont Studni Trzech Braci

      To był ostatni „Spacer Szersznikowski”. Swój finisaż miała także wystawa „Kolekcja księdza Szersznika”
      wrzesień292022

      To był ostatni „Spacer Szersznikowski”. Swój finisaż miała także wystawa „Kolekcja księdza Szersznika”

      W Cieszynie świętowali rzemieślnicy. Ulica Głęboka tętniła życiem
      wrzesień292022

      W Cieszynie świętowali rzemieślnicy. Ulica Głęboka tętniła życiem

      Zaplanuj z nami weekend! Lista ciekawych wydarzeń na Śląsku Cieszyńskim
      wrzesień292022

      Zaplanuj z nami weekend! Lista ciekawych wydarzeń na Śląsku Cieszyńskim

      Arnold Schwarzenegger odwiedził Oświęcim. „Nikt nie zasługuje na to, by być ofiarą dyskryminacji i nienawiści”
      wrzesień282022

      Arnold Schwarzenegger odwiedził Oświęcim. „Nikt nie zasługuje na to, by być ofiarą dyskryminacji i nienawiści”

      W Zamarskach odsłonięto kolejną gwiazdę. Tym razem nosi ona nazwisko zaolziańskiego folklorysty [zdjęcia]
      wrzesień282022

      W Zamarskach odsłonięto kolejną gwiazdę. Tym razem nosi ona nazwisko zaolziańskiego folklorysty [zdjęcia]

      XXVIII Spotkania Biznesu z Czech, Polski i Słowacji. Konkretne tematy i chęć współpracy
      wrzesień282022

      XXVIII Spotkania Biznesu z Czech, Polski i Słowacji. Konkretne tematy i chęć współpracy

      REKLAMA

      REKLAMA

      Ministerstvo Kultury Fundacja Fortissimo

      www.pzko.cz www.kc-cieszyn.pl

      Projekt byl realizován za finanční podpory Úřadu vlády České republiky a Rady vlády pro národnostní menšiny.
      Projekt finansowany ze środków Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w ramach konkursu Polonia i Polacy za Granicą 2021.
      Publikacja wyraża jedynie poglądy autora/ów i nie może być utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Kancelarii Prezesa Rady Ministrów oraz Fundacji Pomoc Polakom na Wschodzie.