Lektura na wakacje: Zabójcy bażantów

Dzisiaj chciałabym przedstawić wszystkim miłośnikom kryminałów drugi tom z serii książek Jussi Adler – Olsena o departamencie Q policji w Kopenhadze nazwany „Zabójcy bażantów„.

Ten tom zafascynował mnie rozwiniętym opisem poszczególnych osob i wątkiem psychologicznym, na zasadzie którego działał cały kryminał.

Czytając tę lekturę, można się wprost wcielić w role poszczególnych bohaterów i zauważyć charakterystyczny dla Olsena styl pisania – bardzo krytyczny i ponury. Jednak w czasie lektury mieszają się razem wszystkie emocje, w tym najczęściej strach i niedowierzanie.

Pogoń za sprawiedliwością

Carl Mørck wraz z pomocnikiem, syryjskim imigrantem Asadem wspólnie starają się w departamencie Q rozwiązywać kryminalistyczne sprawy sprzed lat, które nie zostały nigdy wyjaśnione. Departament Q jest niestety traktowany przez duńską policję jak zło konieczne. Nikt nie wierzy, że po latach może dojść do przełomu w którymkolwiek śledztwie.

Jednak Mørck jest bardzo zdolnym kryminalistą, potrafi znaleźć wątek i kawałek informacji tam, gdzie nikt niczego nie widzi.

Morck się nigdy nie poddaje

Przed dwoma dekadami brutalnie zamordowano brata i siostrę, uczęszczających do elitarnej szkoły z internatem. Jeden z podejrzanych – członek grupy uprzywilejowanych uczniów – przyznał się do winy i został skazany. Kiedy sprawa ląduje na biurku Mørcka, więzień kończy właśnie odsiadkę.

Pomimo tego, że zapadł wyrok, ktoś ciągle podrzuca dowody świadczące o tym, że w zbrodnię zamieszana jest grupa uczniów tej elitarnej szkoły. Dalsze śledztwo wymaga przeciwstawienia się skorumpowanym strukturom w polityce i policji. Rozpoczyna się polowanie na najpotężniejszych ludzi w Danii…

Gdy Carl postanawia odważnie ujawnić prawdę, nie tylko zostaje zawieszony w pracy, ale też ktoś zaczyna mu grozić. Mørck uświadamia sobie, że walka przeciwko bogatym i wpływowym ludziom wcale nie będzie taka łatwa. Ale groźby też oznaczają, że podąża właściwym tropem. Carl ma w naturze przeciwstawiać się zasadom, więc ryzykuje i sam na sam próbuje rozwiązać ten przypadek, bowiem ze zbrodnią tą zaczyna się wiązać szereg innych przestępstw, podobnie ponurych.

Kluczem do prawdy jest Kimmie

Młodych Duńczyków łączy film „Mechaniczna pomarańcza” i tak jak bohaterowie filmu, również oni chcą działać wbrew wszelkim zasadom, czerpiąc przyjemność z niszczenia i zabijania. Przekonani o swej bezkarności, stają się coraz bardziej śmiali. Tylko czy naprawdę są mordercami, czy byliby w stanie dopuścić się zbrodni, na jakie w trakcie śledztwa natrafia Mørck?

Sprawa prowadzi śledczego do Kimmie, żyjącej na ulicy kobiety i dawnej towarzyszki trójki mężczyzn. Kimmie osiągnęła mistrzostwo w unikaniu policji, ale teraz szuka jej ktoś jeszcze – kobieta skrywa bowiem sekrety, dla których pewni wpływowi ludzie gotowi są zabić, a ona chce się zemścić nad nimi…

Kobieca postać fascynuje już od pierwszych stron, staje się bohaterką pierwszego planu aż do ostatnich scen.  Ona sama twierdzi, że upadek jej wcześniejszych przyjaciół jest nieunikniony, bowiem nie zazna pokoju, dopóki się z nimi nie rozprawi. Ma na myśli krzywdę, którą jej uczynili i której domaga się zadośćuczynienia. Jej życiorys, który stopniowo się odsłania, stanie się centrum fabuły.

Dojdzie do odkrycia okrutnej prawdy?

Owymi bogatymi mężczyznami są trzej duńscy prominenci, którzy losowi, innym ludziom i policji śmieją się w twarz. Ditlev Pram założył sieć ekskluzywnych szpitali, jego kolega Torsten Florin jest znanym projektantem, Ulrik Dybbøl Jensen analitykiem giełdowym. Zostaną oskarżeni? Bo dowody to jedno, a co innego imię i wpływy.

„Zabójców bażantów” entuzjastycznie przyjęli nie tylko krytycy, ale też czytelnicy. Książka trafiła na szczyty list bestsellerów. Sprzedano ponad milion egzemplarzy w całej Europie. Ekranizacja została wyróżniona 2 nagrodami i 11 nominacjami Duńskiej Akademii Filmowej.

Julia Kawulok