LEKTURA NA JESIEŃ: Miasteczko, w którym zalęgło się zło

Nie istnieje chyba czytelnik, który nie słyszał o amerykańskim pisarzu i mistrzu grozy Stephenie Kingu. Kiedy po raz pierwszy sięgałam po jego książkę pt. To, wcale nie liczyłam na to, że tak bardzo mnie pochłonie i zaciekawiło mnie, że pomimo tego, że ma już prawie 35 lat, napisana jest pociągającym stylem również dla czytelników mojej generacji.

Książka, którą chcę Wam przedstawić, nosi najkrótszy tytuł i zawiera ponad tysiąc stronic. Przez wielu To uważane jest za opus magnum i najbardziej przerażającą powieść autorstwa Kinga. Jego książki sprzedały się w nakładzie przekraczającym 350 milionów egzemplarzy, co czyni go jednym z najbardziej poczytnych pisarzy na świecie, a To jest lekturą pod każdym względem wartą uwagi.

Tak naprawdę tę książkę można przeczytać o każdej porze roku i w każdym czasie, jednak nie polecam czytać jej przed snem oraz kiedy jest się samemu w domu. 😊 Wizerunek klowna, z pękiem kolorowych baloników trzymanych w dłoni, wyzwala nieprzyjemny dreszcz. A wszystko przez To, którego wtajemniczeni znają jako Pennywise’a.

Ciebie też pochłonie To…

Dla dzieci miasteczko Derry jest całym światem. Dla dorosłych, którzy zawsze wiedzą wszystko najlepiej, to po prostu rodzinne miasto –porządne, idealne do życia. Ale tylko dzieci widzą – i czują – co tak strasznie różni Derry od innych miejsc. W kanałach miasteczka zalęgło się To. Bliżej nieokreślone, przybiera najróżniejsze postacie – klauna, ogromnego ptaszyska, głosu w rurach. Poluje na dzieci i żywi się ich strachem. Tylko dzieci potrafią dostrzec To. I to one stają do walki z potworem.

Co 27 lat pojawia się To i dochodzi do wyjątkowej eskalacji zbrodni, okrutnych morderstw, gwałtów i tajemniczych wypadków. Akcja skupia się na losach dzieciaków z miasteczka Derry, należących do tak zwanego Klubu Frajerów. Tworzą go William Jąkała, dowcipniś Richie, samotnik Ben, chorowity Eddie, racjonalista Stan, czarnoskóry Mike i wreszcie Beverly, samotnie wychowywana przez ojca.

Całość rozpoczyna się, kiedy młodszy brat Williama ginie w niewyjaśnionych okolicznościach. William nie może pogodzić się z poczuciem winy po śmierci brata, dlatego szuka winowajcy. To on jest naczelnikiem paczki Frajerów i wszyscy wspólnie rozpoczynają łów na potwora.

Czy jest sposób na pokonanie Pennywise´a?

Podejmują najtrudniejszą walkę, na jaką mogli się zdobyć. Staną oko w oko ze złem w czystej postaci. Będzie to walka z pozoru nierówna. Szybko odkryją, że jedyną szansą na zwycięstwo będzie trzymanie się razem. Żadne sztuczki nie mogą się bowiem równać z siłą dziecięcej przyjaźni. Muszą odnaleźć w sobie wiarę, lojalność i odwagę, by skutecznie stawić mu czoła.

Wszyscy zmagają się ze swoimi codziennymi problemami. Ale ich przyjaźń wynika nie tylko z tego, że wszyscy są wyrzutkami. Łączy ich coś jeszcze – starcie z pradawnym złem, które obrało sobie Derry za mieszkanie. Po raz pierwszy spotkali je w 1958 roku. 27 lat później, każde z nich prowadzi swoje ustatkowane życie, w większości daleko od rodzinnego miasteczka. Ale gdy zło powraca do Derry, cała siódemka będzie musiała połączyć siły, by tym razem położyć mu kres.

Reżyser Andres Muschietti zdecydował się na podzielenie akcji na dwa filmy. Pierwszy, który wszedł na ekrany w 2017 roku, przedstawia historie dzieci. W drugim z roku 2019 – pojawiają się one już jako dorośli.

W głównej roli bohater dziecięcy

Galerię przerażających potworów tworzą nie tylko inkarnacje Pennywise’a, ale także – a może przede wszystkim – ludzie: ojciec Beverly czy Henry Bowers, znęcający się nad Mike’em i resztą dzieciaków.

Ta historia podnosi temat utraty dziecięcej niewinności. Potwór To napędza fabułę i jest przyczyną całego strachu. Jednocześnie daje okazję dla dotknięcia znacznie głębszych wątków.

Nie wszystkie dzieci mają jednak tyle szczęścia, by w tym najwspanialszym okresie życia doświadczać jedynie beztroski, kiedy dni zdają się trwać w nieskończoność. Na całym świecie mnóstwo jest dzieci, które z różnych względów muszą przedwcześnie dorosnąć, mierząc się z cierpieniem, z którym nie poradziłby sobie niejeden dorosły. I o takich dzieciach jest ta książka.

Dlatego właśnie King jest mistrzem obserwacji ludzkich charakterów, a w szczególności obserwacji charakterów dzieci – doskonale potrafi oddać ich problemy.

To ukrywa się w każdym z nas – trzeba się umieć zmierzyć z swoimi własnymi demonami

„To” stanowi przedziwną mieszaninę opowieści o dzieciństwie z naprawdę mocno przerażającym horrorem. To ten kontrast sprawił, że „To” jest dziś właściwie jednym z najlepiej rozpoznawalnych i mrożących krew w żyłach horrorów.

Każdy, kto jeszcze ma w sobie dziecko, natychmiast odnajdzie się w tej historii. Wielka opowieść o przyjaźni, poświęceniu i potędze wyobraźni. 

Julia Kawulok