Krzysztof Rojowski
E-mail: krzysztof@zwrot.cz
„My i Oni” to film Wiktora Konderli i jego przyjaciół z Polskiego Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Czeskim Cieszynie. 20-minutowy thriller polityczny, nagrany w Czeskim Cieszynie i Cierlicku, miał swoją premierę w piątek (11 września) na Cierlickim Lecie Filmowym.
Gdy przyjaciel zostaje prezydentem
Film przedstawia relację dwójki przyjaciół po tym, gdy jeden z nich wygrywa wybory prezydenckie. Postać ta bardzo mocno wzorowana jest na Donaldzie Trumpie, ale sam obraz ma uniwersalne przesłanie – ma pokazywać mechanizm zmiany osobowości po przejęciu władzy i reakcję bliskich na tą transformację.
Wiktor Konderla odpowiada za scenariusz, reżyserię i montaż filmu. Jak podkreślał na spotkaniu z publicznością, jego inspiracją do napisania tej opowieści był utwór grupy Pink Floyd „Us and them”.
– Scenariusz napisałem w marcu. Wtedy często słuchałem Pink Floydów i na podstawie ich piosenek chciałem napisać jakiś scenariusz. Pomysł się pojawił, gdy słuchałem właśnie „Us and them”. Niedługo później Trump napadł na Iran, więc to dopełniło wizję – wyjaśniał.
Film był kręcony w Cierlicku – dokładnie w Domu Polskim Żwirki i Wigury – a także w Czeskim Cieszynie: w kościele na Niwach oraz klubie „Dziupla”. Na ekranie można zobaczyć także innych uczniów Polskiego Gimnazjum – Joachima Kochaniewicza, Joshuę Kastingera i Krystiana Stonawskiego, a także studenta Benjamina Romana.
Orwell i brutalna polityka
Wiktor Konderla uczy się w trzeciej klasie Polskiego Gimnazjum w Czeskim Cieszynie i jego marzeniem są studia na Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi. W Cierlicku podpytaliśmy go o pracę nad filmem „My i Oni”.
Twój film pokazuje, że wraz z rozwojem technologii świat kina jest dostępny dla niemal każdego. Gdy ma się dobry pomysł i wie, jak go zrealizować, wystarczy wziąć smartfona i zabrać się do pracy.
Wiktor Konderla: Tak, bardzo się z tego cieszę. Ja akurat lubię bawić się światłem, ustawianiem odpowiedniego ujęcia. Wystarczy, że wezmę telefon, zaaranżuję scenę i można nagrywać. Chociaż akurat w przypadku filmu „My i oni” poszerzyliśmy nieco horyzonty – udało się nam zebrać pieniądze, które mogliśmy zainwestować. Kręciliśmy lustrzanką.
Protagonista Twojego filmu wydaje się dystansować od poczynań swojego przyjaciela, który został wybrany na prezydenta. Zauważyłem jednak, że w jednej ze scen główny bohater czyta „1984” George’a Orwella. To celowy zabieg, by pokazać, że jednak pociąga go brutalne oblicze polityki?
Zrobiłem to celowo, by pokazać, że nowy prezydent jest dyktatorem. „1984” pokazuje państwo totalitarne i te nawiązania mają sugerować, że jego polityka idzie w tym samym kierunku.
W samym filmie pojawia się zresztą jeszcze jedno odwołanie do Orwella. Mam na myśli scenę „Podcastu Winstona Smitha” – to przecież imię i nazwisko głównego bohatera „1984”. Po prawdzie, to napisałem ją w trakcie kręcenia filmu (śmiech). Chodziło mi o to, by pokazać relację między protagonistą „My i Oni” oraz prezydentem.
To brutalne oblicze polityki ma pokazywać scena narady „Rady Pokoju i Wojny”, w trakcie której pada dość sporo przekleństw. Rodzice nie mieli nic przeciwko?
Nie (śmiech), rodzice bardzo lubią kino. Jeśli przekleństwa są dobrze użyte i nadają sens scenie to im zupełnie nie przeszkadzają.
Na spotkaniu po seansie mówiłeś, że będziesz się starał o projekcję filmu na innych festiwalach.
Tak, spróbuję wysłać zgłoszenia na jakieś mniejsze festiwale, także studenckie. Mamy też w planach jego premierę online, ale to dopiero po ewentualnych projekcjach w ramach festiwali.









